ნუსხა გორის ბურნუთის იჯარისა
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1798 წ. 20 აპრილი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/1705
- მასალა
ცისფერი ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 327X215
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უპვ (1798), აპრილის კ (20).
- ხელრთვა
-
- შენიშვნა
1. თოფხანა - 1. დაწესებულება, სადაც თოფ-იარაღი ინახებოდა, საცავი; 2. თოფ-იარაღისა და ზარბაზნების დასამზადებელი ქარხანა; არტილერიის სახლი,. არსენალი.
2. ყულუღჩი/ყულუხჩი - ხელზე მომსახურე, მოსამსახურე.
3. იჯარადარი (არაბ/სპარ.) - პირი, რომელიც იჯარით იღებდა ქონებას.
4. ლაშქარნივისი — სამეურნეო დარგის მოხელე გვიანდელი ფეოდალური საქართველოს სამხედრო უწყებაში. თანამდებობა შემოიღო ერეკლე II-მ XVIII საუკუნის II ნახევარში. ლაშქარნივისს ევალებოდა დაქირავებული ჯარისკაცების, მათი უფროსებისა დამორიგე ლაშქრის მეთაურების აღრიცხვა, მათი მომარაგება დაჯამაგირის გაცემა. ლაშქარნივისის სახელო ადგილების მიხედვით იყო გათვალისწინებული. ძეგლებში მოხსენიებულია „ქალაქისა დასომხით-საბარათაშვილოს ლაშქარნივისობა“, „საქართველოში მყოფ თათართა ლაშქარნივისობა“ დასხვა. სულ ქართლ-კახეთის სამეფოში 6 ლაშქარნივისი იყო.
5. სარქარი - (სპარს.) უფროსი, ზედამხედველი; ხაზინა.
