ყმის მირთმევის წიგნი იესე ავალიშვილისა ყორიასაულბაშ ლუარსაბისა და მისი შვილებისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1795 წ. 23 ივნისი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/1665
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 30
- მასალა
მწვანე ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 349X156
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უპგ (1795), თიბათვის კგ (23).
- დამტკიცება
იესე ავალიშვილი, სუფრაჯი ქაიხოსრო ავალისშვილი, ქეშიკჩიბაში იოანე აბაშიძე, ლაშქარნავისი ომან ხერხეულიძე, იასაული ჯამასპი ხერხეულიძე.
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს შვიდი ბეჭედი.
2. მინაწერი რუსულ ენაზე.
3. ავტოგრაფი.
4. ყორიასაულბაში (თურქ.) - პოლიციის ხელჯოხიანი (,,პყრობისა და რისხვის") საპატიო მოხელე, იასაულების უფროსი; ეძლეოდა მნიშვნელოვანი საგარეო ხასიათის დავალებები. სავარაუდოდ ყორიასაულბაშებს ელჩებად აგზავნიდნენ მეზობელ ქვეყნებში. ეშიკაღასბაშის მოადგილე.
5. სუფრაჯი/სუფრაჩი (თურქ.) - სასახლის მოხელე, რომელიც განაგებდა მეფის პირად მომსახურებას. წვეულების, სუფრის ზედამხედველი. საფარეშოს მოხელე, რომელიც მეფის პირად მომსახურებასთან ერთად, ასრულებდა მეფის მიერ ნაბრძანებ დავალებებსაც.
6. ლაშქარნივისი — სამეურნეო დარგისმოხელე გვიანდელიფეოდალური საქართველოს სამხედროუწყებაში. თანამდებობა შემოიღო ერეკლე II-მ XVIII საუკუნის II ნახევარში. ლაშქარნივისს ევალებოდადაქირავებული ჯარისკაცების, მათი უფროსებისა და მორიგე ლაშქრისმეთაურების აღრიცხვა, მათი მომარაგება და ჯამაგირის გაცემა.
7. ქეშიკჩიბაში (სპარს.) - სამეფო კარის მცველთა უფროსი.
