ქართული ისტორიული საბუთების კატალოგი

ნუსხა გადასახდელი ვალისა

საუკუნე
XVIII
წელი
1795 წ.
ტექსტის მატარებელი

ქაღალდი

ავთენტურობა
დედანი
დაცულობის ადგილი
საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
შიფრი
1448/1682
მასალა

ცისფერი ლაქიანი ქაღალდი, დაწერილი ყავისფერი მელნით.

ფორმა
კოდექსი
კეფების/ფურცლების რაოდენობა
1
ზომები
198X111
დამწერლობის სახეობა
  • მხედრული
მდგომარეობა

მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.

მითითებული თარიღი

ქორონიკონსა უპგ (1795).

ხელრთვა
შენიშვნა
  1. თოფჩიბაში არის ძველი სამხედრო თანამდებობა, რომელიც ნიშნავდა მეზარბაზნეთა ან მეთოფე ჯარისკაცების (არტილერიის) უფროსს.
  2. ლაშქარნივისი (ან ლაშქანავისი) — გვიანდელი ფეოდალური საქართველოს სამხედრო-სამეურნეო უწყების მოხელე, რომლის თანამდებობა XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში მეფე ერეკლე II-მ შემოიღო.
  3. ქართული ფულის ერთეული, ვერცხლის მონეტა. შემოიღო ირანში აბას I-მა (აქედან სახელწოდება). აბაზი სწრაფად გავრცელდა მეზობელ ქვეყნებში. კერძოდ, საქართველოში. აბას I-ის დროინდელი აბაზის წონა 7,8 გ–ს უდრიდა (XVIII საუკუნის ბოლოს 3 გ-მდე შემცირდა). შეიცავდა 2 მაჰმუდს (უზალთუნს). აბაზის შუბლზე წარწერილი იყო შაჰის სახელი, ტიტულატურა, მოჭრის ადგილი და დრო, ზურგზე — რელიგიის ფორმულა. საქართველოში აბაზს ჭრიდნენ XVII საუკუნის I მეოთხედიდან XVIII საუკუნის მიწერულამდე. რევოლუციამდელ და საბჭოთა საქართველოში "აბაზი" ზოგჯერ ოცი კაპიკის აღმნიშვნელ სიტყვად იხმარებოდა. დღესაც აბაზი, არცთუ იშვიათად, 20 თეთრის აღმნიშვნელ ტერმინად იხმარება.
  4. შაური - ძველი ხუთი კაპიკის ღირებულების ფულის ერთეული.