ოქმი დედოფალ დარეჯანისა სამღებროს იჯარადარებისადმი, მირიმან ავთანდილას შვილ მირიმანაანთისათვის ,,ხალათად" ქალაქის სამღებროს იჯარიდან თეთრის მიცემის შესახებ
- საუკუნე
- XIX
- წელი
- 1800 წ. 1 იანვარი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/1161
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 38, 23, 41; ჩაიწრერა ით (19)
- მასალა
ქაღალდი მონაცრისფერო, დაწერილი ყავისფერი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 103X162
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, მცირეოდენი დაზიანებით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უპჰ (1800), იანვრის ა (1).
- დამტკიცება
დედოფალი დარეჯანი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. იჯარა – უძრავი ქონების დროებით დაქირავება რაიმე განსაზღვრული ფასით და ვადით სათანადო ხელშეკრულების გაფორმებით; არენდა.
2. იჯარადარი (არაბ/სპარ.) - პირი, რომელიც იჯარით იღებდა ქონებას.
3.სამღებრო -ლილახანა, თბილისში ძველთაგანვე გავრცელებული სახელოსნო, XVIII საუკუნიდან უკვე მანუფაქტურის ტიპის საწარმო, სადაც მუშაობდნენ მღებრები და მღებავები. ეს ტერმინები სულხან-საბა ორბელიანს ასე აქვს განმარტებული: „მღებარი“ - საღებავის მცოდინარე ოსტატი; საღებავის ოსტატი“, ხოლო „მღებავი ღებვის მოქმედი, ღებვის მქმნელი“, ესე იგი მღებარი საღებავს ამზადებდა, მღებავი კი ღებავდა. თუ ქალაქში არ იყო გამოცდილი მღებარი, სხვა ადგილიდან მოჰყავდათ, ასევე ცდილობდნენ კარგი ოსტატი - მღებავი დაექირავებინათ თავისი მქარგავ-შეგირდებიანად.
4. ხალათი/ხალათის მიცემა - ტანისამოსის ან ფულის ჩუქება ჯილდოთ რაიმე დამსახურებისთვის; ,,ხალათი გამარჯვების“ (ხალათათ მოგცე ორი თუმანი).
