არზა სოლომონ ბებურისშვილისა ძალადობით წართმეული სამოსახლოს დაბრუნების შესახებ, ოქმი დედოფალ დარეჯანისა სახლთუხუცეს-ყორიასაულბაშ ლუარსაბის, გავაზის მოურავ რევაზის და გიორგი ბებურიშვილისადმი, საჩივრის მიხედვით სამოსახლო მიწის გამიჯვნის თაობაზე
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1790 წ.25 ივლისი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/1157
- მასალა
ქაღალდი ცისფერი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 212X142
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ადგილ-ადგილ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია დაზიანებული სახით, დაზიანებულ დარცხენა კიდეზე აკლია ასოები და რამდენიმე სიტყვა
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უოჰ (1790), ივლისის კე (25)
- დამტკიცება
დედოფალი დარეჯანი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
ისიდორე დოლიძე, ქართული სამართლის ძეგლები, ტ.VIII, გვ.60-61.
- შენიშვნა
1. სახლთუხუცესი იგივე აბრამადი. მეფის კარის მოხელე; მეფის სასახლის მმართველი, მასვე ექვემდებარებოდა სამეფოს შემოსავალ-გასავალის და მასთან დაკავშირებული მოხელე-მოსაქმენი. სამეურნეო-საფინანსო ზედამხედველი, სასახლის მსახურთა უფროსი, გვხვდება XV ს-იდან.
2. ყორიასაულბაში (თურქ.) - პოლიციის ხელჯოხიანი (,,პყრობისა და რისხვის") საპატიო მოხელე, იასაულების უფროსი; ეძლეოდა მნიშვნელოვანი საგარეო ხასიათის დავალებები. სავარაუდოდ ყორიასაულბაშებს ელჩებად აგზავნიდნენ მეზობელ ქვეყნებში. ეშიკაღასბაშის მოადგილე.
