ვალის წიგნი თუშმალ მაჰმადბეგისა მებაღე ადამისადმი.
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1794 წ. 15 თებერვალი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/1054
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 6144
- მასალა
ქაღალდი მოთეთრო, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 185X132
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკინს უპბ (1794), თებერვლის იე (15)
- ხელრთვა
-
- შენიშვნა
1. თუშმალი - სამეფო სამზარეულოს მოხელე, მზარეულების უფროსი. ,,სურსათის მიმცემი მოხელე. მოხელე, რომელიც აგემოვნებს საჭმელს და შემდეგ მიართმევს მეფეს“. მზარეულთუხუცესი. იგი ამარაგებს სამზარეულოს პროდუქტებით და თვალყურს ადევნებს მათ წესის მიხედვით დახარჯვაზე, ოთხი თუშმალი ემსახურებოდა მეჯლისს. ისინი აკონტროლებდნენ სამზარეულოში მომუშავე მზარეულებს, წყლის მზიდავებს, მეშეშეებს, მეთეფშეებს და სხვა.
2. ზარაფხანა (არაბ.) 1. სახელმწიფო დაწესებულება სადაც ფულიიჭრებოდა. 2. სახლი/დაწესებულება სადაცზარაფი ფულსახურდავებდა დაასესხებდა ზარაფხანადაარსდა XIII ს-ში. 1337 წ. კახეთში დაარსდაახალი ზარაფხანა, რომელიც 20 წლისგანმავლობაში მოქმედებდა. ამ პერიოდშიდასავლეთ საქართველოშიც იჭრებოდა ფული, რომელსაც კირმანეული ეწოდებოდა. ფულის მოჭრაქვეყნის ეკონომიკის აღმავლობის მაჩვენებელი იყო.
