მამულის ნასყიდობის წიგნი დავით ენდრონიკაშვილისა ჩერქეზი ჯანსალანის ასულის ანახანუმისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1722 წ. 1 ივლისი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/1118
- მასალა
მონაცისფრო დალაქული ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 197X142
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ორი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უი (1722), მკათათვის დამდეგს (1 ივლისი).
- დამტკიცება
რუსთველი თარხანი ასლანი, ნაზირი ქაიხოსრო, ციხის თოფჩი ხუდინა.
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. უზის ორი ჯვარი.
2. მინაწერი: „შოშოტასშვილის მამულის ნასყიდობა“.
3. „თოფჩი“ ისტორიული სამხედრო ტერმინია და ქართულად არტილერისტს ან მეთოფეს ნიშნავს. ძველად, განსაკუთრებით ერეკლე II-ის პერიოდის საქართველოში, თოფჩები (მეზარბაზნეები) სპეციალურად მომზადებული, პრივილეგირებული მეომრები იყვნენ, რომლებიც სამეფო ვალდებულებებისგან თავისუფლდებოდნენ.
4. აზირი - (არაბ.-სპარს. ნაზერ-მეთვალყურე, ზედამხედველი); ცენტრალური აპარატის მოხელე, სასახლის სალაროს, სამეურნეო დაწესებულებათა და საწყობების გამგებელი.
