ყმა-მამულის ნასყიდობის წიგნი ქაიხოსრო ბარათაშვილისა ტფილელ მიტროპოლიტ პავლესა და სიონის ღვთისმშობლის ეკლესიისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1708 წ. 22 მარტი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/972
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 85
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი ყავისფერი მელით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 10004X268
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
სამი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა ტჟვ (1708), მარტის კბ (22).
- დამტკიცება
ნიკოლოზ ალავერდელი, სუფრაჯი პაპუნა გოსტაშაბისშვილი, სუფრაჯი ავთანდილ აბაშისშვილი, მანუჩარ ქავთარისშვილი.
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს ოცდაშვიდი ბეჭედი, ერთი ხელრთვა და ჯვარი.
2. სუფრაჯი/სუფრაჩი (თურქ.) - სასახლის მოხელე, რომელიც განაგებდა მეფის პირად მომსახურებას. წვეულების, სუფრის ზედამხედველი. საფარეშოს მოხელე, რომელიც მეფის პირად მომსახურებასთან ერთად, ასრულებდა მეფის მიერ ნაბრძანებ დავალებებსაც. სუფრაჯი იგივე ჩუნჩარეხი/ჩუნჩენახი. ჯერ იყო ტერმინი ჩუნჩარეხი შემდეგ შეიცვალა სუფრაჯით, ქართულად მატაკარანი. დედოფალსაც ჰყავდა სუფრაჯი. მათ საპატიო ადგილი ეჭირათ სასახლის მოხელეებს შორის. იგი მეფესთან დაახლოებული და გავლენიანი პირი იყო.
3. ფეშქაშნივისი (სპარს.) - სამეფო კარის მოხელე, აწარმოებდა მეფისთვის განკუთვნილი ძღვენისა და ნაჩუქარი ნივთების აღრიცხვას.
