ქართული ისტორიული საბუთების კატალოგი

შეყრილობის წიგნი მოურავ ქაიხოსრო და ერასტი ბურდიაშვილებისა

საუკუნე
XVIII
წელი
1716 წ. 12 მაისი
ტექსტის მატარებელი

ქაღალდი

ავთენტურობა
დედანი
დაცულობის ადგილი
საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
შიფრი
1448/829
მასალა

ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით. 

ფორმა
კოდექსი
კეფების/ფურცლების რაოდენობა
1
ზომები
637X242
დამწერლობის სახეობა
  • მხედრული
განკვეთილობა

ორი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ. 

მდგომარეობა

მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული. 

მითითებული თარიღი

ქორონიკონსა უდ (1716), მაისის თორმეტსა (12 მაისი)

დამტკიცება

სახლთუხუცესი დემეტრე, მეღვინეთუხუცესი არდაშელ რატისშვილი,უზბაში იოსებ ზედგინიძე, ერეკლე მუხრანბატონი, მჭადისჯვრის წინამძღვარი იოსები. 

ხელრთვა
დამწერი
გამოცემები
შენიშვნა

1. ახლავს ერეკლე მუხრანბატონის ბეჭედი და უზის სამი ჯვარი.  

2. რეგისტრირებულია რუსეთის ადმინისტრაციის მიერ 1824 წ., სოვეტნიკი დიმიტრი თარხანოვი.

3. მოურავი  - ეკონომი, მეურვე დანიშნული სამეფო ხელისუფლების მიერ. საბუთებში გვხვდება X-XI სს-დან. XVIII ს-ში მოურავის ფუნქციები გაიზარდა და იგი  მმართველობის ადგილობრივი აპარატის მოხელეა ქალაქსა და სოფელში  ითავსებდა სასამართლო მოხელის ფუნქციასაც. სოფლის მოურავი ინიშნებოდა  სამეფო ხელისუფლების მიერ. XVIII ს-ის ქართლა და კახეთში 38-38  მოურავი იყო   და ჰყავდათ მოურავთუხუცესი. ეს თანამდებობა არ იყო მემკვიდრეობითი. 

4. სახლთუხუცესი იგივე აბრამადი. მეფის კარის მოხელე; მეფის სასახლის მმართველი, მასვე ექვემდებარებოდა სამეფოს შემოსავალ-გასავალი და მასთან დაკავშირებული მოხელე-მოსაქმენი. სამეურნეო-საფინანსო ზედამხედველი, სასახლის მსახურთა უფროსი, გვხვდება XV ს-იდან.

5. მეღვინეთუხუცესი - მოხელე, ღვინის სახელმწიფო გადასახადის - კულუხის უზენაესი მეთვალყურე, ხელმძღვანელობდა განსაკუთრებულ დაწესებულებას ,,საღვინეს“ სადაც ინახებოდა  ყველაფერი რაც მეღვინეობას და მევენახეობას ესაჭირეობოდა: ღვინის ჭურჭელი, ვენახის დასამუშავებელი იარაღები, საყინულე, მარნები, სადაც ყურძენი იწურებოდა. ჰყავდა ხელქვეითი მოხელეები: საღვინეს მოლარე, მეკულუხე, ქონების მცველი, მეღვინე, თავლიდარი და სხვა.   

6. უზბაში - ასისთავი, ასეულის უფროსი.