ბრძანება ბატონიშვილების: გიორგის და ლეონისა სუფრაჯ ქაიხოსროსადმი, გაყიდული ყმის უკან დაბრუნების შესახებ
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1775 წ. 11 მაისი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/683
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 113
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 164X152
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ადგილ-ადგილ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია არასრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უΩგ (1775), მაისის ია (11).
- დამტკიცება
ბატონიშვილები ლეონი და გიორგი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს ბატონიშვილების ლეონისა და გიორგის ბეჭდები.
2. სუფრაჯი/სუფრაჩი (თურქ.) - სასახლის მოხელე, რომელიც განაგებდა მეფის პირად მომსახურებას. წვეულების, სუფრის ზედამხედველი. საფარეშოს მოხელე, რომელიც მეფის პირად მომსახურებასთან ერთად, ასრულებდა მეფის მიერ ნაბრძანებ დავალებებსაც. სუფრაჯი იგივე ჩუნჩარეხი/ჩუნჩენახი. ჯერ იყო ტერმინი ჩუნჩარეხი შემდეგ შეიცვალა სუფრაჯით, ქართულად მატაკარანი. დედოფალსაც ჰყავდა სუფრაჯი. მათ საპატიო ადგილი ეჭირათ სასახლის მოხელეებს შორის. იგი მეფესთან დაახლოებული და გავლენიანი პირი იყო.
