ყმის ნასყიდობის წიგნი ნაზირ იოანე შალიკაშვილისა იოანე მაისურაძისადმი, დამტკიცებული ერეკლე II-ის მიერ
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1795 წ. 22 თებერვალი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/669
- მასალა
ქაღალდი მოთეთრო ჭვირნიშნით, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 2
- ზომები
- 770X268
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ადგილ-ადგილ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა ჩღჟე (1795), თებერვლის კბ (22)
- დამტკიცება
ერეკლე II, ნაზირი იოანე შალიკაშვილი, სახლთუხუცესი იოანე მუხრანბატონი, მინბაში გიორგი ციციშვილი, თარხანი გიორგი თარხნიშვილი, მილახვარი შანშე, ბოქაულთუხუცესი პაპუა, მგალობელი დიმიტრი გარსევანიშვილი.
- ხელრთვა
-
- ბეჭედი
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. გვიანდელი მინაწერი, შესრულებული შავი ფანქრით: ,,ყვარელაშვილი გადმოსული ყვარელიდან".
2. ნაზირი (არაბ.) - იგივე ეზოსმოძღვარი. შემოიღეს მეფე როსტომის დროს.სახლ-კარის ზედამხედველი; ეზოს მოძღვარი; მეთვალყურე მეფის ხარჯისა და დარბაზის რიგისა. სამეურნეო ფუნქციების მოხელე; სალაროს ნაზირი, ქარხნის ნაზირი, ჩარფა ნაზირი (უმიკაშვილისა და ჩუბინაშვილის განმარტებით ,,ოთხფეხთა ზედამხედველი არის“) მისი საქმიანობა დაკავშირებულია მეფის მეცხენეობასთან და მეცხვარეობასთან (სარგო წელიწადში ერთი კვიცი). განაგებდნენ მეფის საწყობებს. ამარაგებდნენ სასახლეს, აგროვებდნენ გადასახადებს. ექვემდებარებოდა სახლთუხუცესს.
