განაჩენი გიორგი XII- სა ფარეშთუხუცეს ანდუყაფარ ბანცურისშვილისა და ნაზირ დავითის სამოსახლო ადგილის შესახებ
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1799 წ. 16 თებერვალი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/657
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 51
- მასალა
მწვანე ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 335X156
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უპზ (1799), თებერვლის ივ (16).
- დამტკიცება
გიორგი XII, ფარეშთუხუცესი ანდუყაფარ ბანცურიშვილი, ალამდარბაში ქაიხოსრო ჯომარდიძე, გოშპარი, ბეჟანი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს ხუთი ხელრთვა.
2. რეგისტრირებულია რუსეთის ადმინისტრაციის მიერ 1821 წ. 2 ივლისს, სოვეტნიკი ოთარ ქობულოვი.
3. ალამდარი/ალანდარი - მედროშე, მებაირაღე; ევალებოდა დროშის დაჭერა და შენახვა.
4. მიმბაში (თურქ.) - ათასისთავი, ციხისთავი მინბაში თავისი შინაარსით ციხის უფროსს, ციხის თავს ნიშნავს. მათ მეციხოვნეები ექვემდებარებოდნენ. მინბაშის უპირველესი ამოცანა იყო ციხე-სიმაგრე მოემარაგებინა მცველებით, იარაღით, პროდუქტებით. მინბაში მეფის შემდეგ ერთადერთი ბატონ-პატრონი იყო ციხისა. ,,მინბაშს" ქართული ტერმინი ციხისთავი არ განუდევნია და საბუთებში ხშირად გვხვდება ორივე სახელი. XVIII-ის II ნახ.-ში მისი მნიშვნელობა შეიცვალა და როცა ერეკლე II-ემ მორიგე ჯარი შექმნა, ჯარის უფროსებად მინბაშები დააყენა, ერეკლემ მათ დაავალა მორიგე ჯარის გაწვრთნა და ჯარში წესრიგის დაცვა.
