ნაწისქვილარის უდავობის წიგნი მამუკა თარხნისშვილისა დავით ფირალაშვილისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1777 წ. 5 აგვისტო
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/632
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 149; 43; 28.
- მასალა
ქაღალდი ნაცრისფერი,დაწერილი ყავისფერი და შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 204X147
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უΩე (1777), მარიამობის ე ( 5 აგვისტო).
- დამტკიცება
პეტრე კარგარეთელი, გოგია ბატკანასშვილი, ივანე ბარნაბისშვილი.
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს მინაწერი გვიანდელი დამტკიცებით და ხელრთვით, ქორონიკონსა უპზ (1799) მარტის კთ (29).
2. წისქვილი - ძლიერი სოფლის აუცილებელი შემადგენელი ნაწილი, უკვე XII ს-დან. წისქვილი განსაზღვრავდა სოფლის ეკონომიკურ სიძლიერეს. დიდ სოფლებში ზოგჯერ ორი ან სამი წისქვილი იყო და რამდენიმე სოფელს ემსახურებოდა. ამიტომ მეწისქვილეობა რთული და საპასუხისმგებლო საქმიანობა იყო და იგი მეტწილად თავისუფლდებოდა საფეოდალო და საეკლესიო გადასახადებისგან. სოფლის გაყიდვის ან შეწირვის შემთხვევაში, სათანადო საბუთში წისქვილი აუცილებლად აღინიშნებოდა. განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა მდინარე მტკვარზე გამართულ წისქვილებს.
