არზა გოგია ბითაძის ქვრივისა, გამოსყიდული შვილების მეფისთვის მირთმევის თაობაზე ოქმი გიორგი XII-ისა ბატონიშვილ დავითისადმი, საჩივრის სასამართლოში გარჩევისა და სამართლიანი გადაწყვერილების მიღების შესახებ
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1800 წ. 24 აპრილი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/717
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 55
- მასალა
ქაღალდი ნაცრისფერი დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 260X133
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უპჰ (1800), აპრილის კდ (24)
- დამტკიცება
გიორგი XII
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
ისიდორე დოლიძე, ქართულოი სამართლის ძეგლები, ტ.VIII, გვ.629, 1985 წ.
- შენიშვნა
1. მინაწერი: ,,სულხან თაქთაქოვისა, გოგია ხმალაძისა და გოგია ბითაძის ქვრივისა"
2. იასაული (თურქ.) - ქართულად მანდატური, ბოქაული, ხელჯოხიანი. იგი ადმინისტრაციულ-პოლიციური სამსახურის ყველაზე დაბალი და გავრცელებული მოხელე იყო. საპოლიციო ხასიათის სამუშაოს აღმსრულებელი, რომელიც ეშიკაღასბაშის უწყებაში შედიოდა. თბილისში სპეციალური საიასაულო სახლი იყო, სადაც დასაკითხად მიჰყავდათ დამნაშავეები. იასაული იყო განაჩენების და მეფის ბრძანების აღმსრულებელი. მას აგრეთვე აგზავნიდნენ წერილისა თუ ბრძანების ადგილზე გადასაცემად, ვინმეს გამოსასახლებლად. ისინი მრავალ უწყებას ემსახურებოდნენ. სამეფო იასაულები გათვალისწინებული იყო 23 იასაული, სადედოფლო - 17. გარდა ამისა იასაულები ჰყავდათ ერისთავებსაც. ზოგჯერ დიდი მოხელეები ინიშნებოდნენ იასაულებად განაჩენის აღსასრულებლად.
3. რეგისტრირებული რუსული მმართველობის მიერ 1821 წ. 20 აგვისტოს.
