მამულის წყალობის წიგნი თეიმურაზ I-ისა მოურავ პაპუა ჯორჯასძისადმი
- საუკუნე
- XVII
- წელი
- 1636 წ.
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/621
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 193X140
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ორი და სამი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ მონაცვლეობით.
- მდგომარეობა
მოღწეულია არასრული სახით, დაზიანებული, დალაქავებული, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა სამას ოცდაოთხსა (1636).
- დამტკიცება
თეიმურაზ I, დედოფალი ხვარაშანი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს თეიმურაზ I-ისა და დედოფალ ხვარაშანის ხელრთვები.
2. მოურავი - ეკონომი, მეურვე დანიშნული სამეფო ხელისუფლების მიერ. საბუთებში გვხვდება X-XI სს-დან. XVIII ს-ში მოურავის ფუნქციები გაიზარდა და იგი მმართველობის ადგილობრივი აპარატის მოხელეა ქალაქსა და სოფელში ითავსებდა სასამართლო მოხელის ფუნქციასაც. სოფლის მოურავი ინიშნებოდა სამეფო ხელისუფლების მიერ. XVIII ს-ის ქართლსა და კახეთში 38-38 მოურავი იყო და ჰყავდათ მოურავთუხუცესი. ეს თანამდებობა არ იყო მემკვიდრეობითი.
3. სახლთუხუცესი იგივე აბრამადი. მეფის კარის მოხელე; მეფის სასახლის მმართველი, მასვე ექვემდებარებოდა სამეფოს შემოსავალ-გასავალი და მასთან დაკავშირებული მოხელე-მოსაქმენი. სამეურნეო-საფინანსო ზედამხედველი, სასახლის მსახურთა უფროსი, გვხვდება XV ს-იდან.
