აზატობის წიგნი იოანე იარალისშვილისა გიგაურ ვეშაპისშვილისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1768 წ. 10 თებერვალი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/628
- მასალა
ჭვირნიშნიანი დალაქული ქაღალდი, დაწერილი ყავისფერი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 364X205
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ადგილ-ადგილ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უნვ (1768), თებერვლის ი (10).
- დამტკიცება
მღვდელი იოსები, დეკანოზი გიორგი ლარაძე, სუფრაჯი ზურაბი, ეშიკაღაბაში იარალი, ნიკოლოზ მანგლელი, დავით ედიშერაშვილი, იოანე იარალისშვილი.
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს ოთხი ბეჭედი, ოთხი ხელრთვა და უზის ჯვარი.
2. კულბითი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ქსუისის თემში.
3. ,სუფრაჯი/სუფრაჩი (თურქ.) - სასახლის მოხელე, რომელიც განაგებდა მეფის პირად მომსახურებას. წვეულების, სუფრის ზედამხედველი. საფარეშოს მოხელე, რომელიც მეფის პირად მომსახურებასთან ერთად, ასრულებდა მეფის მიერ ნაბრძანებ დავალებებსაც. სუფრაჯი იგივე ჩუნჩარეხი/ჩუნჩენახი.
4. ეშიკაღასბაში - იგივე მანდატურთუხუცესი მეფის კარზე წესრიგის მეთვალყურე საპოლიციო აპარატის მოხელე; მეფის კარის დაცვის უფროსი. ეშიკაღასბაშის მოვალეობაში შედიოდა განაჩენების სისრულეში მოყვანა.
5. მინაწერი: „შენი ნასყიდობის წიგნი ამ თამასუკის წერაში ვნაჰვე თუ სადმე გამოჩნდეს წიგნმა ბათილი გახადოს“.
