საეკლესიო ნივთების ნუსხა ქიზიყის მოურავ ზაქარიასი თოფჩიბაშ პაატასადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1786 წ.19 აპრილი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/704
- მასალა
ქაღალდი მონაცრისფერო დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 150X145
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ორი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უოდ (1786) , აპრილის ით (19)
- დამტკიცება
მღვდელი აბრამი
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ნუსხაში მოხსენიებული ნივთები უნდა განაწილებულიყო მოურავ ზაქარიასა ფა თოფშიბაშ პაატას შორის.
2. მოურავი - ეკონომი, მეურვე დანიშნული სამეფო ხელისუფლების მიერ. საბუთებში გვხვდება X-XI სს-დან. XVIII ს-ში მოურავის ფუნქციები გაიზარდა და იგი მმართველობის ადგილობრივი აპარატის მოხელეა ქალაქსა და სოფელში ითავსებდა სასამართლო მოხელის ფუნქციასაც. სოფლის მოურავი ინიშნებოდა სამეფო ხელისუფლების მიერ. XVIII ს-ის ქართლა და კახეთში 38-38 მოურავი იყო და ჰყავდათ მოურავთუხუცესი. ეს თანამდებობა არ იყო მემკვიდრეობითი.
3. თოფჩიბაში (სპარს.) - სამხედრო მოხელე, მეთოფე ჯარისკაცების მეთაური; ეს თანამდებობა XVIII ს-ის მეორე ნახევარში დამკვიდრდა ერეკლე II-ეს დროს.
