სახელოს, კარის მუსტაფობის, წყალობის წიგნი ნაზარალი ხანისა მაჰმად ბაღირასადმი
- საუკუნე
- XVII
- წელი
- 1690 წ. 1 მარტი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/543
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 10
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 515X217
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ორი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, მარჯვენა კიდე დაზიანებული, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა ტოჱ (1690), 1 მარტი.
- დამტკიცება
მეფე ერეკლე I, ნაზარალი ხანი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს ექვსი ბეჭედი, ნაზარალი ხანისა და ხუთი აღმოსავლური.
2. ორენოვანი.
3. ხასადარი და მეღალე - მეფის საკუთარი მოხელე, სამეფო მამულის ზედამხედველი და ღალის ამკრეფი.
4. მუსტაფი/მუსტოფი (არაბ) - პირობის წერილის დამამტკიცებელი ბეჭდით. საბუთზე ბეჭდის დამსმელი; ანგარიშების დამწერი მთავარი მოხელე;
5. იჯარადარი (არაბ/სპარ.) - პირი, რომელიც იჯარითიღებდა ქონებას.
6. მორდარი/მურდარი/მორდალი(სპარს.) - სამეფო და სამდივნო ბეჭდების მცველი და საბუთზე ბეჭდის დამსმელი. ექვემდებარებოდა სახლთუხუცესს. XVIII ს-ში ორი მორდარი ყოფილა ერთი ქართლში და მეორე კახეთში. ერთადერთი მოხელეა ვისაც ბეჭედი ებარა. მორდარი ჰყავდა დედოფალსაც და მეფესაც.
7. თავლიდარი/თავილდარი/თავლდარი - მოხელე, რომელიც იბარებდა სამეფო შემოსავალს როგორც ნატურით ისე ფულად და აწარმოებდა ანგარიშს. მოლარეთუხუცესის თანაშემწე. საბა მას ქართულად გამგეთუხუცესს უწოდებს.
8. მიზანდარი - მოხელე, სურსათის მწონავი და მოანგარიშე;
9. მინაწერი საბუთის თავში: ქ. ბატონის წყალობა. მსტოფობის წიგნი არის.
