ბრძანება თეიმურაზ II-ისა, ლაშქარნივის მირზა მაჰმუდისათვის მეითრის აბანოს შემოსავლიდან წილის მიცემის შესახებ
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1751 წ. 3 მარტი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/346
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 45, 47,36.
- მასალა
ქაღალდი დალაქული, დაწერილი ყავისფერი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 392X275
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ერთი და ორი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა ულთ (1751), მარტის გ (3).
- დამტკიცება
მეფე თეიმურაზი, კონსტანტინე მუხრანბატონი, იოანე მდივანბეგი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ორენოვანი.
2. ახლავს ხუთი ბეჭედი: სამი ქართული, ორი აღმოსავლური.
3. მეითარი (სპარსული, სარიქიფო, მეფის გარდერობის მოხელე) - მეფის პირადი მსახური.
4. ლაშქარნივისი — სამეურნეო დარგის მოხელე გვიანდელი ფეოდალური საქართველოს სამხედრო უწყებაში, ჯარის მწერალი. თანამდებობა შემოიღო ერეკლე II-ემ XVIII საუკუნის II ნახევარში. ლაშქარნივისს ევალებოდა დაქირავებული ჯარისკაცების, მათი უფროსებისა დამორიგე ლაშქრის მეთაურების აღრიცხვა, მათი მომარაგება დაჯამაგირის გაცემა. ლაშქარნივისის სახელო ადგილების მიხედვით იყო გათვალისწინებული. ძეგლებში მოხსენიებულია „ქალაქისა დასომხით-საბარათაშვილოს ლაშქარნივისობა“, „საქართველოში მყოფ თათართა ლაშქარნივისობა“ დასხვა. სულ ქართლ-კახეთის სამეფოში 6 ლაშქარნივისი იყო.
