მამულის ნასყიდობის წიგნი ნაზირი მამაშარიფ სადუხისშვილისა ბეჟუა ოქაანთ არუთინაშვილისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1716 წ. 15 მარტი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/311
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 632X242
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ორი და სამი წერტილი მონაცვლეობით, ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უდ (1716), მარტის ნახევარს (15).
- დამტკიცება
ქალაქის მელიქი აშხარბეგი, მამასახლისის ზურაბი, მიღდისი ამირკანაშვილი.
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს თორმეტი ბეჭედი.
2. რეგისტრირებულია რუსეთის ადმინისტრაციის მიერ 1820 წ. 31 აგვისტოს, სოვეტნიკი თარხანოვი.
3. ორენოვანი (ქართულ და სპარსულ ენაზე).
4. მინაწერები: ა) “ეს სიგელი მამაშარიფ მუზახანის მიცემულია”; ბ) “ციხის გარეთ რომ ალაგია ის ქურახანა ადგილი იმის სიგელები ყოფილა კარის გარედამ რომ ახლა გვერგო ჩვენ ჩაიწერა ზ”.
5. მამასახლისი - ზედამხედველი ქალაქსა და სოფელში ვინმეს ქონებისა; მოურავის თანაშემწე. არჩევითი მოხელე სოფლად, რომელიც ასრულებდა ადმინისტრაციულ-პოლიციურ მოვალეობებს. ,,საქვეყნოდ გამრიგე", რომელიც ახორციელებდა როგორც მართველობით ისე სასამართლო ფუნქციებს.
6. მელიქი-ქალაქის თავი, რომელიც მოსამართლის ფუნქციებსაც ითავსებდა სამოქალაქო საკითხებში. ევალებოდა ქალაქში სისუფთავისა და წესრიგის დაცვა. თბილისის სომეხ-ვაჭარ-ხელოსანთამეთაური. საქართველოში სამოხელეო წყობილებაში XVI ს-შიშემოვიდა, რომელიც მემკვიდრეობითი იყო.
7. მიღდისი - სომხების მღვდელი.
