ვაჭარი ყმების შეწირულების წიგნი მეფე როსტომისა ქრისტეს საფლავისადმი, განახლებული და დამტკიცებული ერეკლე II-ის მიერ
- საუკუნე
- XVII/XVIII
- წელი
- 1753 წ. 13 ნოემბერი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- პირი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1450, 51/179, 149v-151r
- მასალა
ქაღალდი ცისფერი დაწერილი შავი მელნით
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 3
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი რამდენიმე ადგილას
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა ტკზ (1639); უმა (1753), გიორგობის იგ (ნოემბრის 13)
- დამტკიცება
დედოფალი ანახანუმი, გიორგი XII, ერეკლე II, ამირინდო ამილახვარი, იესე ამილახვარი.
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
ნიკო ხუციშვილი, იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის მიწათმფლობელობა საქართველოში, 2007 წ.
- შენიშვნა
ვაჭარი - კერძო სავაჭროს პატრონი, რომელიც სხვის ნაწარმოებ საქონელს ყიდის მოგების მიღების მიზნით. ადრეულ საქართველოში ვაჭრობის ცენტრი თბილისი იყო; ვახუშტი ბაგრატიონის მიხედვით ქართლში სულ 14 მნიშვნელოვანი სავაჭრო პუნქტი არსებობდა. აქედან ორი ძირითადი პუნქტი იყო თბილისი და გორი. \|++-\|+++ სს-ში თბილისში 200 სავაჭრო დუქანი იყო. თბილისელი ვაჭარი იხდიდა მახტას - 5 მინალთუნი თვეში. კარგად იყო განვითარებული საგარეო ვაჭრობა; საქონელი გაჰქონდათ ევროპისა და აზიის ქვეყნებში
