ნუსხა, 1768-1777 წლებში ლეონ ბატონიშვილის მიერ დახარჯული თეთრისა, წარდგენილი მანუჩარ მდივნის შვილისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1777 წ. 4 ივნისი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/206
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 1
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 340X165
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი და მძიმე.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უΩე (1777), თიბათვის დ (4 ივნისი).
- ხელრთვა
-
- შენიშვნა
1. ახლავს ლეონ ბატონიშვილის ბეჭედი.
2. მუფასა/მუფაზა - ქვითარი, ხელწერილი ვალის საბოლოო გადახდის შესახებ
3. აბაზი — ქართული ფულის ერთეული, ვერცხლის მონეტა. შემოიღო ირანში აბას I-მა (აქედან სახელწოდება). აბაზი სწრაფად გავრცელდა მეზობელ ქვეყნებში. კერძოდ, საქართველოში. აბას I-ის დროინდელი აბაზის წონა 7,8 გ–ს უდრიდა (XVIII საუკუნის ბოლოს 3 გ-მდე შემცირდა). საქართველოში „აბაზი“ ზოგჯერ ოცი კაპიკის აღმნიშვნელ სიტყვად იხმარებოდა. დღესაც აბაზი, არცთუ იშვიათად, 20 თეთრის აღმნიშვნელ ტერმინად იხმარება.
4. მინალთუნი (ოსმალ.) - ერთი მანეთი ვერცხლის, ხუთი აბაზი.
5. სარქარი - (სპარს.) უფროსი, ზედამხედველი; ხაზინა. XVIII ს-ის მეორე ნახევარში სარქარი საწყობს ნიშნავს, სადაც ინახებოდა სხვადასხვა სახის საქონელი, სურსათი და ფულიც.
6. რეგისტრირებულია რუსეთის ადმინისტრაციის მიერ 1820 წ. 19 თებერვალს, სოვეტნიკი თეიმურაზ ბაგრატიონი.
