ქაღალდი
ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით, დალაქავებული.
წერტილი და მძიმე ადგილ-ადგილ.
მოღწეულია სრული სახით, რესტავრირებული.
ქორონიკონსა უΩთ (1781), ქრისტეშობის იგ (დეკემბრის 13).ახლავს
თეიმურაზ ჯავახიშვილი, ბეცია თარხნიშვილი, მამუკა თარხნიშვილი, ნიკოლოზ გლურჯიძე მოლარეთუხუცესი, რევაზა ქიზიყის მოურავი, დავითი ქალაქის მოურავი, ზაზა ყორიასულბაში, აიდემურ ვაჩნაძე ხალვათხანის ეშიკაღაბაში, ლუარსაბ [თარხნიშვილი], მიმბაში.
1. ახლავს ათი ბეჭედი და ორი ხელრთვა.
2. მინაწერი: „ქ. ჯავახიშვილის ნასყიდობის წიგნი“.
3. მოლარეთუხუცსი - სამეფო ან სადედოფლო ხაზინის მოანგარიშეების უფროსი, გამგებელი. მის განკარგულებაში იყოფული, სამკაულები, სახელმწიფო იარაღი, ფარჩეული, ჩასაცმელ-დასახურავი, ცხენ-იარაღის მორთულობა
4. ხალვათხანის ეშიკაღასბაში - თიხის ჭურჭლის ქარხნის ზედამხედველი, გადასახადების ამკრეფი (ხალვათხანა - ხელოსნების უბანი, სადაც ძირითადად თიხის ჭურჭელს ამზადებდნენ, ქარხანა).
5. ყორიასაულბაში (თურქ.) - პოლიციის ხელჯოხიანი (,,პყრობისა და რისხვის") საპატიო მოხელე, იასაულების უფროსი; ეძლეოდა მნიშვნელოვანი საგარეო ხასიათის დავალებები. სავარაუდოდ ყორიასაულბაშებს ელჩებად აგზავნიდნენ მეზობელ ქვეყნებში. ეშიკაღასბაშის მოადგილე.
6. მიმბაში (თურქ.) - ათასისთავი, ციხისთავი მინბაში თავისი შინაარსით ციხის უფროსს, ციხის თავს ნიშნავს. მათ მეციხოვნეები ექვემდებარებოდნენ. მინბაშის უპირველესი ამოცანა იყო ციხე-სიმაგრე მოემარაგებინა მცველებით, იარაღით, პროდუქტებით. მინბაში მეფის შემდეგ ერთადერთი ბატონ-პატრონი იყო ციხისა. ,,მინბაშს" ქართული ტერმინი ციხისთავი არ განუდევნია და საბუთებში ხშირად გვხვდება ორივე სახელი.
7. სარდალი დიდი და საპატიო მოხელე იყო. მეფე ღონისძიებას სადროშოში სარდალთან ერთად გეგმავდა, ამიტომ სარდალი არა მარტო სამხედრო, არამედ ადგილობრივი ადმინისტრაციული მოხელეც იყო.
8. მოურავი — ადგილობრივი მმართველობის მოხელე ძველ საქართველოში. მოურავი ასრულებდა სამეურნეო, ადმინისტრაციულ და სასამართლო ფუნქციებს. იგი იყო მებატონის მამულების მმართველი.