მოურავობის და ეშიკაღასბაშობის წყალობის წიგნი კოსტანტინე II-ისა ქიზიყის მოურავ აბელ [ენდრონიკაშვილისადმი]
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1726 წ. 12 აპრილი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/135
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 2
- ზომები
- 677X274
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
სამი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უიდ (1726), აპრილის იბ (12)
- დამტკიცება
მეფე კოსტანტინე, დედოფალი ფერიჯან ბეგუმი, თეიმურაზ II, მაჰმად მირზა
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
ახლავს მურის ოთხი ბეჭედი: მეფე სოსტანტინე, დედოფალი ფერიჯან ბეგუმი, თეიმურაზ, სავარაუდოდ მაჰმად მირზა - სპარსული ლეგენდით.
რეგისტრირებულია რუსული მართველობის მიერ 1827 წ. 27 მაისს.
მოურავი - ეკონომი, მეურვე დანიშნული სამეფო ხელისუფლების მიერ. საბუთებში გვხვდება X-XI სს-დან. XVIII ს-ში მოურავის ფუნქციები გაიზარდა და იგი მმართველობის ადგილობრივი აპარატის მოხელეა ქალაქსა და სოფელში ითავსებდა სასამართლო მოხელის ფუნქციასაც. სოფლის მოურავი ინიშნებოდა სამეფო ხელისუფლების მიერ. XVIII ს-ის ქართლა და კახეთში 38-38 მოურავი იყო და ჰყავდათ მოურავთუხუცესი. ეს თანამდებობა არ იყო მემკვიდრეობითი.
