სახელოს და სარგოს წყალობის წიგნი კოსტანტინე II-ისა ქიზიყის მოურავ გიორგისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1724 წ. 20 აპრილი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/134
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი შავი და ყავისფერი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 2
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწულია სრული სახით, რესტავრირებული
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონს უიბ (1724), აპრილის ოცს.
- დამტკიცება
კოსტანტინე II, დედოფალი ფერიჯან ბეგუმი, ბატონიშვილი თეიმურაზი, მაჰმად მირზა.
- ხელრთვა
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
საბუთი ორენოვანია - ქართულ და სპარსულ ენებზე.
რეგისტრირებულია რუსული მმართველობის მიერ 1827 წ. 7 აპრილს.
მოურავი - ეკონომი, მეურვე დანიშნული სამეფო ხელისუფლების მიერ. საბუთებში გვხვდება X-XI სს-დან. XVIII ს-ში მოურავის ფუნქციები გაიზარდა და იგი მმართველობის ადგილობრივი აპარატის მოხელეა ქალაქსა და სოფელში ითავსებდა სასამართლო მოხელის ფუნქციასაც. სოფლის მოურავი ინიშნებოდა სამეფო ხელისუფლების მიერ. XVIII ს-ის ქართლა და კახეთში 38-38 მოურავი იყო და ჰყავდათ მოურავთუხუცესი. ეს თანამდებობა არ იყო მემკვიდრეობითი.
