სამემკვიდრეო მამულის წყალობის წიგნი დედოფალ თამარისა მოურავ აბელისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1736 წ. 25 თებერვალი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/128
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- 9
- მასალა
ქაღალდი, დაწერილი ყავისფერი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 288X206
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახლით, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა უკდ (1736), თებერვლის კე (25).
- დამტკიცება
დედოფალი თამარი.
- ხელრთვა
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. ახლავს ერთი ბეჭედი.
2. მოურავი - ეკონომი, მეურვე დანიშნული სამეფო ხელისუფლების მიერ. საბუთებში გვხვდება X-XI სს-დან. XVIII ს-ში მოურავის ფუნქციები გაიზარდა და იგი მმართველობის ადგილობრივი აპარატის მოხელეა ქალაქსა და სოფელში ითავსებდა სასამართლო მოხელის ფუნქციასაც. სოფლის მოურავი ინიშნებოდა სამეფო ხელისუფლების მიერ. XVIII ს-ის ქართლა და კახეთში 38-38 მოურავი იყო და ჰყავდათ მოურავთუხუცესი. ეს თანამდებობა არ იყო მემკვიდრეობითი.
3. ელი (არაბ.) – მომთაბარე, ქოჩად მოსიარულე მთის ხალხი, უმეტესად მეჯოგეები.
4. მინაწერი: “თათრების წყალობა”.
5. მინაწერი: ლურჯი ფანქრით - "1737 წ.”.
6. მინაწერი: “ეს არუხლუს სამოურავო ბატონის დედოფლის წყალობა თამარ დედოფალი”.
