მამულის სითარხნის წყალობის წიგნი მეფე როსტომისა პაპუნა ბათიაშვილისადმი
- საუკუნე
- XVII
- წელი
- 1642 წ.
- ტექსტის მატარებელი
ეტრატი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/90
- მასალა
ეტრატი ყავისფერი დაწერილი შავი მელნით, ადგილ-ადგილ დახვრეტილი.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 433X180
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
სამი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ.
- მდგომარეობა
თავნაკლული, მარჯვენა კიდის ზედა ნაწილს ასოები აკლია.
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონსა ტლ (1642), მარტი დ (4).
- დამტკიცება
მეფე როსტომი
- ბეჭედი
-
- დამწერი
- გამოცემები
მანანა ჭუმბურიძე, ხელრთვები, დამწერები, თბილისი 2016 წ. გვ. 34.
- შენიშვნა
1. ახლავს ერთი ბეჭედი და ხელრთვა.
2. აზნაური - პრივილეგირებული მიწათმოქმედი უკვე V ს.-ში, XV ს-დან ძირითადი მასა ფეოდალებისა, პირდაპირ დამოკდებული მეფეზე, თავადებზე და ეკლესიაზე. იყო ოთხი კატეგორია: სამეფო, სადედოფლო, სათავადო და საეკლესიო.
3. მოურავი — ადგილობრივი მმართველობის მოხელე ძველ საქართველოში. მოურავი ასრულებდა სამეურნეო, ადმინისტრაციულ და სასამართლო ფუნქციებს. იგი იყო მებატონის მამულების მმართველი.
4. ციხისთავი - სამხედრო-ადმინისტრაციული ფუნქციების ადგილობრივი (საქვეყნოდ გამრიგე) მოხელე, თავდაცვითინაგებობების -ციხესიმაგრეებისა და მათგარშემო არსებული საფორტიფიკაციო ქსელის გამგებელი, ციხის გარნიზონის მეთაური, ციხესიმაგრესთან დაკავშირებული სამხედრო, სამეურნეო და ფინანსური საქმიანობის (საბაჟო საქმე) ხელმძღვანელი.
