აზნაურობის და აზატობის წყალობის წიგნი დავით II იმამყულიხანისა ხატიასშვილებისადმი, დამტკიცებული ერეკლე II-ის მიერ
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1703-1716 წწ.
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/66
- მასალა
ქაღალდი ღია ყავისფერი, დაწერილი შავი მელნით.
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 30,5X21,5
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ერთი და ორი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ მონაცვლეობით.
- მდგომარეობა
მოღწეულია დაზიანებული სახით, მარჯვენა კიდეზე აკლია ტექსტი, რესტავრირებული.
- მითითებული თარიღი
1703-1716 წწ. დათარიღებულია ბეჭდის მიხედვით.
- დამტკიცება
ერეკლე II
- ხელრთვა
-
- ბეჭედი
-
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. სისხლი/სასისხლო სიგელი - ქონებრივი ან ფულადი საზღაური, რომელიც დამნაშავეს დაზარალებულის გვარისთვის უნდა გადაეხადა ამათუ იმ ზიანისათვის. ასეთ ქონებრივ საზღაურს ქართული იურიდიული ტერმინოლოგიით ,,სისხლი“ ეწოდებოდა. ქონებრივი საზღაურის რაოდენობის განსაზღვრა, რომელიც დამნაშავეს დაზარალებულის გვარისთვის უნდა გადაეხადა მიყენებული ზიანისათვის.
2. აზნაური - პრივილეგირებული მიწათმოქმედი უკვე V ს.-ში, XV ს-დან ძირითადი მასა ფეოდალებისა, პირდაპირ დამოკდებული მეფეზე, თავადებზე და ეკლესიაზე. იყო ოთხი კატეგორია: სამეფო, სადედოფლო, სათავადო და საეკლესიო.
3. მეფემ ხატიაშვილებს გაუჩინა აზნაურის სისხლი : ორასორმოცი ხარი, ცხენი და იარაღი.
4. საბუთს თავში უზის დიდი ზომის მრგვალი ბეჭედი სპარსული ლეგენდით.
