მოხსენება ერეკლე II-ისა პავლე პოტიომკინისადმი, თბილისის მოქალაქეებისთვის ,,ახლო ყაბახში“ ვაჭრობის დროს წართმეული საქონლის დაბრუნების და ვაჭრობის გაგრძელების ნებართვის შესახებ
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1786 წ. 5 მარტი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- პირი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1449/2264
- მასალა
ფოტოპირი
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
წერტილი ადგილ-ადგილ
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში.
- მითითებული თარიღი
ჩღპვ (1786), მარტის ე (5)
- ბეჭედი
-
- შენიშვნა
1. საბუთი ჩამოტანილია მოსკოვის არქივიდან 1961 წ. ავთანდილ იოსელიანის მიერ.
2. ყაბახი — ძველი ქართული ცხენოსნური თამაში. ანძაზე (ყაბახზე) შემოდებული ნიშნის (უმთავრესად თასის) ისრით ჩამოგდება. ყაბახი ტარდება მინდორზე, რომლის სიგრძეა 75-100 და სიგანე – 20-30 მეტრი. მოედნის ცენტრში იდგმება 6 მეტრის სიმაღლის ანძა, ხოლო ანძაზე – 30 სანტიმეტრის სიმაღლის თასი. მოედნის თავსა და ბოლოში გავლებულია სტარტისა და ფინიშის ხაზები. მხედრისათვის აუცილებელია მშვილდ-ისარი. ძველად ყაბახი დიდი ინტერესით ტარდებოდა. ძველ თბილისში ყაბახისათვის სპეციალური მოედანიც კი ყოფილა მოწყობილი. ყაბახის დროს ხშირად იმართებოდა ვაჭრობა.
