ჩუმლაყში მცხოვრები სახასო ყმა-მამულის წყალობის წიგნი თეიმურაზ II-ის და ბატონიშვილ ერეკლესი ნაზირ დავითის და მილახვარ ასლან ავალიშვილებისადმი
- საუკუნე
- XVIII
- წელი
- 1740 წ. 22 სექტემბერი
- ტექსტის მატარებელი
ქაღალდი
- ავთენტურობა
- დედანი
- დაცულობის ადგილი
- საქართველოს ეროვნული არქივი, საისტორიო ცენტრალური არქივი.
- შიფრი
- 1448/1556
- ძველი სააღრიცხვო-საარქივო ნომერი
- ჩაიწერა 61 წიგნში 176
- მასალა
ქაღალდი ღია ყავისფერი, დაწერილი შავი მელნით
- ფორმა
- კოდექსი
- კეფების/ფურცლების რაოდენობა
- 1
- ზომები
- 595x298
- დამწერლობის სახეობა
-
- მხედრული
- განკვეთილობა
ორი წერტილი ყოველი სიტყვის შემდეგ, იშვიათად სამი წერტილი
- მდგომარეობა
მოღწეულია სრული სახით, კარგ მდგომარეობაში
- მითითებული თარიღი
ქორონიკონი უკჱ (1740), ენკენისთვის კბ (სექტემბრის 22)
- დამტკიცება
თეიმურაზ II
- ხელრთვა
-
- ბეჭედი
-
- დამწერი
- გამოცემები
- შენიშვნა
1. მეფე თეიმურაზმა ავალიშვილებს უწყალობა ყმა-მამული, ბატონიშვილ ერეკლესთან ერთად ინდოეთში მგზავრობისა და ერთგული სამსახურის სანაცვლოდ.
2. ახლავს რუსული ადმინისტრაციის რეგისტრაცია 1825 წ. 1 სექტემბრის, სოვეტნიკი დიმიტრი თარხანოვი.
3. სახასო - 1. სამეფო საკუთრება; 2.ფეოდალის სახლის საერთო-საგვარეულო ქონება.
4. მილახვარი - ამილახვრის (სარდლის) მოადგილე; სამხედრო უწყების მაღალი ჩინის მოხელე. მილახვრის თანამდებობა XVIII ს-ში შემოვიდა მეფე თეიმურაზ II-ის დროს. იგი საპატიო და გავლენიანი თანამდებობა იყო. მილახვარი სასამართლო საქმეების გარჩევაშიც იღებს მონაწილეობას და ზოგჯერ სამეურნეო ხასიათის ფუნქციაც ჰქონდა.
5. ნაზირი (არაბ.) - იგივე ეზოსმოძღვარი. შემოიღეს მეფევ როსტომის დროს. სახლ-კარის ზედამხედველი; ეზოს მოძღვარი; მეთვალყურე მეფის ხარჯისა და დარბაზის რიგისა. სამეურნეო ფუნქციების მოხელე; სალაროს ნაზირი, ქარხნის ნაზირი, ჩარფა ნაზირი - უმიკაშვილისა და ჩუბინაშვილის განმარტებით ,,ოთხფეხთა ზედამხედველი არის“, მისი საქმიანობა დაკავშირებულია მეფის მეცხენეობასთან და მეცხვარეობასთან (სარგო წელიწადში ერთი კვიცი). განაგებდნენ მეფის საწყობებს. ამარაგებდნენ სასახლეს, აგროვებდნენ გადასახადებს. ექვემდებარებოდა სახლთუხუცესს.
